Al zo lang ik me herinner voel ik veel. Ook de gevoelens en energie van anderen. Het heeft lang geduurd voordat ik kon
onderscheiden wat van mij was en wat van de ander. Voor die tijd liep ik al snel leeg in het contact met anderen. Logisch, want ik was amper nog aanwezig in mijn eigen lichaam en verloor daardoor mijn kracht.
Dit werd versterkt doordat ik onbewust alles in het werk stelde om de ander een prettig gevoel te bezorgen. Pas veel later kwam ik erachter dat hier een aantal overlevingsstrategieën aan ten grondslag liggen. Als de ander zich prettig voelde, was ik ‘veilig’, dacht ik. Hoezeer het pleasende en aanpassende gedrag ook op de ander was gericht, tegelijkertijd hield ik zo controle op mijn eigen situatie. Bovendien vond iets in mij het heerlijk dat de ander aangaf zich door mij gehoord en gezien te voelen. Dan had ik immers betekenis.
In mijn werk als tekstschrijver is het handig dat ik heel goed kan invoelen wat er bij de geïnterviewde leeft, ook als deze dat niet uitspreekt. Hierdoor gaat het gesprek al snel de diepte in. Prachtige gesprekken vloeien daar uit voort. De waardering die ik voor mijn artikelen krijg, voedde en voedt soms nog steeds het perfectionistische deel in mij: ik heb het dan immers goed gedaan.
Het altijd maar doorgaan met doorgaan hielp me te overleven tijdens de trauma’s die ik opliep, waaronder een fikse hondenbeet in mijn gezicht en het veel te vroege verlies van een aantal naasten.
Door het ontvangen van coaching en het volgen van diverse cursussen en opleidingen, waaronder die van lichaamsgerichte energetische therapie en lichaamsgerichte traumatherapie (bij Centrum Puur), ben ik mezelf steeds meer gaan ont-dekken. Laagje na laagje is er afgepeld, deel na deel ontmengd. Ik heb niet de illusie dat ik klaar ben, dat ‘het werk is gedaan’. Op een steeds dieper niveau ontmoet ik mezelf en merk ik hoe de patronen die ik heb aangeleerd en die mij ooit moesten beschermen nu niet meer werken. Dat groeiende bewustwordingsproces is niet altijd gemakkelijk, maar het is zoveel beter, mooier, rijker en liefdevoller dan het overleven dat ik hiervoor deed. Nu ik heb geleerd hoe ik in mijn eigen kracht kan gaan staan en ik weet wat ik nu weet, kan ik niet meer terug naar hoe het vroeger was. Gelukkig maar. Vanuit mijn eigen kwaliteiten en talenten en dankzij de reis die ik heb afgelegd, kan ik mijn vermogen om me af te stemmen op anderen nu op een manier inzetten die gezond is voor zowel mezelf als voor de ander.
Met diep respect voor de overleefdelen in jou bied ik een veilige omgeving waarin alles van jou welkom is. Ik wens jou toe dat jij jezelf (weer) mag ont-moeten en her-inneren. Het is voor mij een voorrecht jou hierbij te mogen begeleiden.